Strefa Wiedzy

Ogórecznik lekarski, jego historia i zalety

Uprawa:

Ogórecznik lekarski jest rośliną szeroko rozpowszechnioną w Europie, można ją spotkać dziko rosnocą, ale także jako roślinę ozdobną, ponieważ jest rośliną nie wymagającą wielu zabiegów pielęgnacyjnych. Ogórecznik rośnie bardzo dobrze na ubogich glebach o pH pomiędzy 4,5 a 8,5. Jest to roślina lubiąca wilgoć,bardzo dobrze znosi zimno.

Ogórecznik wymaga jednak, abyśmy o niego dbali, tak naprawdę ogórecznik nie jest zbyt konkurencyjny i może być „łatwo” zaatakowany przez chwasty .

Roślina ta jest bardzo pożyteczna dla ogrodu, jest bardzo miododajna i dlatego przyciąga wiele owadów zapylających, zwłaszcza pszczoły, wielu pszczelarzy sadzi ogórecznik w pobliżu uli. Pierwsze kwiaty pojawiają się po 60-75 dniach, a pierwsze nasiona po 85 dniach.

Należy do rodziny Borraginaceae.

To roślina jednoroczna, która osiągająca wysokość od 30 do 80 cm. Jej liście są owłosione, stąd nazwa „język wołu”. Ogórecznik lekarski ma bardzo piękny kwiat ozdobny, wytwarzający małe kwiaty w kształcie pięcioramiennej gwiazdy, w kolorze niebieskim. Kwiaty pojawiają się od połowy lipca do połowy września, a kwiaty odnawiają się codziennie.

Ogrodnicy bardzo chwalą sobie zalety ogórecznika , gdyż odstrasza on ślimaki.

Pochodzenie nazwy:

Jego nazwa pochodzi od uprawnego słowa „abou rach”, co oznacza „ojciec potu” w związku z jego zdolnością do powodowania pocenia się. Jego botaniczna nazwa to „borago”, która pochodzi od „cor ago”. „, co dosłownie oznacza „pobudza serce”.

Wreszcie starożytni Grecy nazywali ją „Eufrozyną”, co można przetłumaczyć jako „uszczęśliwiająca”. W rzeczywistości jej nadziemne części zawierają alkaloidy wywołujące efekt euforyczny.

Ale w popularnym języku ogórecznik nazywany jest także „ozorem wołowym, torebką, chlebem pszczelim, a nawet Herve a la suée”.

W średniowieczu ogórecznik był uważany za magiczną roślinę i/lub afrodyzjak, dodający pewności siebie i odwagi w romantycznych przedsięwzięciach. Gałąź kwitnącej ogórecznika pozwoli uwodzicielowi zdobyć serce kobiety.

Tłoczony na zimno olej z ogórecznika:

Olej ekstrahuje się z nasion (owoców) zwanych tegrakenem, z każdego kwiatu powstają 4 owalne nasiona o długości około 5 mm. Zbiór nasion jest bardzo skomplikowany, ponieważ nasiona tej samej rośliny nie dojrzewają w tym samym czasie, co jest bardzo ważne, biorąc pod uwagę, gdyż dojrzałe nasiona są znacznie bogatsze w olej niż nasiona „zielone”.

Tłoczone na zimno nasiona oleiste z ogórecznika charakteryzują się zawartością oleju od 28 do 38%, w tym znaczną zawartością kwasów gamma linolenowych (GLA) wynoszącą od 20% do 26%, czyli dwukrotnie większą niż w oleju z wiesiolka. Należy pamiętać, że ten kwas tłuszczowy nie jest wytwazany przez czlowieka i dlatego musi być dostarczany organizmowi , dlatego dobrym rozwiązaniem jest tłoczony na zimno olej z ogórecznika.

Olej z ogórecznika, obok oleju z wiesiołka, zawiera kwas gamma-linolenowy. Olej z ogórecznika zawiera od 20% do 26% kwasu gamma-linolenowego (GLA), który ma więcej omega-6 niż olej z wiesiołka, który zawiera tylko 7% do 10%.

Tłoczony na zimno olej z ogórecznika zawiera wiele składników aktywnych, z których głównymi są aloidy pirolizydynowe, śluzy, żywice, saponiny, azotan potasu i garbniki-alantoina3.

Olej z ogórecznika reaguje bardzo wrażliwie, nie należy go podgrzewać, stosuje się go raczej w czystej postaci, dodawany do zimnych sosów.

Jego kolor może wahać się od bladożółtego do zielonego; należy go przechowywać z dala od światła, ciepła i wilgoci. Jego zapach jest dość neutralny, a konsystencja dość gęsta.

Jego główne elementy:

Jednonienasycone kwasy tłuszczowe (Omega 9) +/-18%, Nasycone kwasy tłuszczowe (palmitynowy i stearynowy), Witamina A, D, E i K, Wielonienasycone kwasy tłuszczowe, w związku z czym 35 do 40% linolenowy, fitosterol, Alkaloid,

Skutki uboczne:

Olej z ogórecznika nie zaleca się stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią, oraz u dzieci poniżej 6 roku życia. Nie zaleca się go także osobom cierpiącym na zaburzenia czynności wątroby lub krwawienia. Zleca się tez wstrzymanie spożycie co najmniej 2 miesiące przed jakąkolwiek operacją chirurgiczną

Mogą niestety, wystąpi interakcje z niektórymi lekami (zwłaszcza lekami przeciwzapalnymi, przeciwbólowymi i antykoagulantami).

Uwaga:

Dla uniknięcia jakichkolwiek wątpliwości, podkreślamy, że wszystkie treści przedstawione na stronie www.olejmamy.pl mają jedynie wartość informacyjną i przedstawiają osobiste opinie jej autorów.  Pod żadnym pozorem nie mogą zastąpić indywidualnej porady farmaceutycznej, lekarskiej, położniczej, psychologicznej, ani żadnej innej. 

Aby osiągnąć najlepsze rezultaty odżywienia, przed wprowadzeniem jakichkolwiek znaczących zmian w diecie zaleca się skonsultowanie się z lekarzem.